Powariowali!

Nie inaczej. Kilka dni temu leżę ja sobie, proszę ja Was, w łóżku, normalnie, po kociemu, a tu pojawia się sąsiadka i zamiast najpierw kulturalnie zagadać jak się mam, to jej wtedy mógłbym powiedzieć, że świetnie, hyc z parapetu i do moich mich. Zjadła mi wszystko, wszyściutko, i mokre jedzenie, i suchy deser co miauem odłożony na później, jak zawsze. Nawet za bardzo mi nie podziękowała (pewnie się będzie tłumaczyła że spałem) i sobie poszła. W zasadzie to ja jestem spokojny, i nie byłoby tematu, rodzice akurat byli na łowach, poza tym mogło mi się to śnić, tak czy nie? Zdarzają się takie rzeczy, że czasem nie wiadomo, czy coś było naprawdę i czy można by to było łapą namacać. Tylko, że koleżanka wróciła jeszcze dojeść to, co dostałem później, kiedy Madka pokręciła głową, że coś mam duży apetyt. I wtedy to już została nakryta ... a potem wróciła jeszcze dwa razy, żeby ją nakryli jeszcze bardziej i nieodwołalnie. Potem rodzice (w szczególności Madka) tak się na mnie paczali, jakbym sam sąsiadkę zaprosił. A jak ja ją mogłem zaprosić, kiedy spałem sobie i śniłem o mysim pasztecie? To było kilka dni temu, ale niestety trzeba ponieść takie coś, co się nazywa konsekwencje. I ja właśnie ponoszę. Rodzice albo zamykają okno na noc, albo zamykają drzwi pomiędzy sypialnią a korytarzem, gdzie mam michy. I teraz wyobraźcie sobie jak można spać, kiedy się budzicie i zastanawiacie się, czy w misce zostały jeszcze chrupki czy nie, a nie możecie sprawdzić, bo drzwi zamknięte. Przez to myślenie po nocy to mam oczy podkrążone, a że jestem kotem, to nikt nie widzi. 

A jeszcze w dzień o nazwie poniedziałek ludzie strzelali do kotów. Najprawdziwsza prawda! Czasem blisko, czasem daleko, i takie rozbłyski były na niebie. Mnie za bardzo niebo nie obchodzi, chciałem tylko pójść na spacer i wyobraźcie sobie, że wtedy do mnie strzelili i dobrze, że mam szybki lefreks, bo zanim się coś złego stało, to już byłem z powrotem w domu, aż się Ojciec zdziwił, że ja tak szybko umiem być z powrotem. 

Piszę Wam to wszystko tak długo z emocji, bo dzisiaj w domu utknąłem. Okno było zamknięte cały czas i nadal jest zamknięte. Może to dlatego, że jest brzydka pogoda, ale sobie tak myślę, co jeśli nie? Jeśli to już będzie tak na zawsze, zostanie? Ja wiem, że Koty Niewychodzące tak mają, ale ja jestem Kotem Wychodzącym, to jest inny zupełnie gatunek. Co byście zrobili w takiej sytuacji, gdybyście byli Kotem Wychodzącym, takim jak ja? Napiszcie, to jak się obudzę to przeczytam.

Wasz Ryszard.