Dlaczego jest tak jak jest?

Od samego rana nie za bardzo dobrze. Pacłę Madkę w nos, ale udawała, że śpi, na śniadanie musiałem więc czekać. Słońce mówiło, że jest ładnie, ale to wszystko był podstęp. Za każdym razem, gdy sprawdzałem, na dworze było zimno. Psia pogoda i były psy. Jeden duży, ten co zawsze, obserwowałem go z okna. I dwa małe z płaskimi twarzami, gdy próbowałem wyjść na obchód. Mniejszy z dwóch, świński ogon, wszedł do mojego ogródka, a potem jeszcze na mnie naszczekał. Bardzo źle wychowany. Ojciec musiał mu powiedzieć, ja również mu powiedziałem, potem już nie za bardzo miauem ochotę na spacery, w taką pogodę można się przeziębić (wtedy rodzice zabierają mnie do lekarza, a tam są ludzie, którzy kotom wszędzie zaglądają i jeśli o mnie chodzi, to jest to przykre). Ojciec nawet dzisiaj mówił, że gdy wiatr nawieje w dupkę, oczy mogą wypaść, ale ja w to za bardzo nie wierzę. Teraz na dodatek zaczęło padać i znowu wieje coraz bardziej. Co z tego, że okno jest otwarte, siedzę i siedzę na parapecie i pytam siebie, dlaczego jest tak jak jest? Nie lubię, gdy uszy mi mokną. W kuchni jest rolka z papierowym ręcznikiem do wycierania kota (pewnie w domu też takie macie), ale jednak lepiej, gdy jest się suchym od razu. Poczekajcie ze mną trochę, aż miną sztormy, to Wam pokażę ogródek, moje kury i kwiatki.

Wasz Ryszard.