Wcale o Was nie zapomniauem

Zimno się zrobiło bardzo, w łapki i w ogóle. To sobie teraz wyobraźcie jak ja piszę do Was zmarzniętymi łapkami, dużo czasu to zajmuje, tak? I to przez to. Z takich rzecz, co się dzieją, to Madka wyjechała na krótko z walizką. Nawet nie zdążyłem wyjść na poszukiwania do dalszych rejonów, zaraz była z powrotem. Konsekwencje trwają. Rodzice zamykają drzwi między korytarzem i pokojem, jak jest otwarte okno. Albo okno zamykają. Przez to teraz muszę jeszcze wyraźniej pokazywać, co chcę. Całe szczęście, że rodzice podszkoleni. To wszystko przez sąsiadkę. Czy ja Wam pisałem jak ona ma na imię, ta sąsiadka? Amber. Podobna jest trochę do mnie. Tylko, że mniejsza jest i ma nos nakrapiany na czarno. Nawet ładny taki nos. Amber szybko chodzi, w ogóle jest bardzo sprawna, zupełnie inaczej niż te białe kluchy z naprzeciwka, co to im zawsze obsikuję z grzeczności lawendę, a one nic. Dzisiaj znowu pada od rana, zjadłem śniadanie i teraz to nie wiem. Wyszłem na chwilę, ale pogoda się nie nadaje. Albo będą paczał przez okno, albo pójdę spać, albo trochę tego i tego. Może jeszcze coś zjem? Przypomnijcie mi, to następnym razem pokażę Wam moją szafkę z zapasami. Szafki z zapasami są bardzo ciekawe, to jak Wam moją pokażę, to będziecie mi mogli pokazać swoje. A teraz już pora na drzemkę, Wy też odpoczywajcie w cieple, wiadomo, lis topad hyyyyyy.

Wasz Ryszard.